Vorige week werd bij uitgeverij Boom/Nelissen het verschijnen van het Coachingsmethodenboek feestelijk gepresenteerd. Een soort naslagwerk waarin 51 coaches hun methoden kort en krachtig uiteenzetten, compleet met achtergronden en literatuur.

Wat opvalt is dat de bronnen voor de vele stappenplannen en modellen zeer divers zijn en dat zij over het algemeen gericht zijn op acties in de toekomst, een van de belangrijke ingrediënten van coaching in het algemeen. Daarbij is het duidelijk dat de hier optredende coaches echte professionals zijn. De kritische geluiden her en der in de pers, als zou er sprake zijn van een wildgroei in coachingsland, dat je voor alles en nog wat – tot en met huishoudelijke taakjes aan toe – een coach kunt vinden, zouden in dit gezelschap in ieder geval niet op hun plaats geweest zijn.

Ook Mindful Analysis – voorheen online coaching geheten – is in het boek opgenomen en daar ben ik natuurlijk trots op. Al verschilt het in veel van reguliere coaching, maar zoals in het boek te lezen is, verschilt coaching ook in onmetelijk veel opzichten van coaching.

Toen ik daar zo temidden van een veertig à vijftigtal coaches stond en hier en daar een praatje maakte, dacht ik aan een boek dat ik vorig jaar om deze tijd las: Zingeving als machtsmiddel, geschreven door ondermeer een theoloog en wonderlijk genoeg een werk dat qua stijl en uiterlijk nog het meest in de schappen van managementboek.nl thuishoorde (op die site is het overigens niet te vinden). Aan dat boek moest ik denken omdat ik er een zin uit herinnerde die als volgt luidt: ‘Het bruisende, veranderlijke en soms verraderlijke karakter van de markteconomie maakt […] dat er steeds opnieuw identiteitsproblemen ontstaan. Om die vragen te helpen beantwoorden wendt men zich niet meer tot de priester of de ouders, maar tot allerlei zinadviseurs, zoals psychotherapeuten en personal coaches’. Voor een wat bredere context verwijs ik graag naar bijgevoegd artikel waarin dit boek met een werk van de theoloog Erik Borgman wordt vergeleken. Voor zover mogelijk.

Dat mensen zingeving zoeken, moge duidelijk zijn. Dat zij dat elders dan bij de vertrouwde autoriteiten uit het verleden zoeken, ook. De historische en maatschappelijke omvormingen zijn breed uitgemeten en altijd nog onderwerp van onderzoek. Maar zoeken mensen zingeving bij coaches? Door de kakofonie die kan ontstaan in het zoeken naar de juiste omschrijving van een vrij beroep en met het uitgerekte begrip zingeving wordt dat beantwoorden nog een hele klus. Want uitzoeken wat je wilt en kunt, ontdekken waar je talenten liggen en wat je mogelijkheden op de arbeidsmarkt zijn, is dat een zoektocht naar zingeving? Doen wat je leuk vindt? Streven naar persoonlijk succes? Vooralsnog zijn gezonde, maar wel zeer ‘ik’-gerichte excercities. En zingeving gaat vooral ook om de ander, om de samenleving, de wereld. En de zinvolle betekenis die ontstaat in gezamenlijkheid. Tja, het is nu al een klus.

Site voor het coachingsboek
Essay Zingeving en Macht (Word document)

Advertenties